مدرسه هانا ....

 

امسال هانا باید می رفت پیش دبستانی اینکه چه مدرسه ایی باید درس بخونه برای من شده  یه دردسر ...

چون میدونم 90 درصد شخصیتش تو همین مدرسه شکل میگیره ... من شخصا نظام  اموزشی ایران قبول ندارم ... بدبختی ام اینکه نظام تربیتی غربی تا حدودی که شناخت دارم   رو هم نمی پسندم ...

گزینه های متعددی جلو مه 

مدرسه معمولی دولتی ....

مدارس نمونه دولتی .... . 

مدارس غیر انتفاعی .... 

مدارس دو زبانه ....

یا اینکه باید بی خیال مدرک اموزش و پرورش ایران بشم و در واقع مدرسه نفرستمش 

در اون صورت هانا باید تو مدارس

ایران فرانسه ... 

ایران ایتالیا ...

یا موسساتی که با نظام دیگر اموزشی کار میکنند و هیچ یک از کتب مدرسه ایران ندارند درس بخونه و انتهای سال ششم  اگه خواست و لازم شد بره به صورت شبانه امتحان بده و مدرک بگیره ...

 

هر کدوم از این راه ها   مزایا و خطراتی داره  ....که یک ماهی فکرمو مشغول کرده 

 

 

خلاصه امروز تصمیم گرفتم حداقل پنج سال اول مدرسه نفرستمش بره تو همین موسسات  تا ببینم خدا چی میخواد و دنیا چگونه میگذره ... 

باور کنید کار سختی و جسارت می خواد ادم نزاره بچه اش بره مدرسه ....

 مطمن نیستم تصمیم درستی گرفته باشم 

داشتم فکر می کردم که تصمیمات پدر و مادر چقدر می تونه تو سرنوشت بچه تاثیر گذار باشه ... گفتم بنویسم اینجا ثبت بشه بعدها هانا خودش قضاوت کنه 

یادت باشه بابا 

من به این امید این تصمیم گرفتم که زندگی بهتری برای تو رقم بزنم  ولی از صمیم قلب  اعتقاد من اینکه :  محیط نباید  تورو به موفقیت برسونه ...بلکه  تو یه محیط موفق باید بسازی

 در اون صورت دیگه فرقی نداره که  تو  تویه کپر تو یکی از ده کوره های یاسوج درس خوندی  یا تو آپولینا کالج لندن ....

 

موفق باشی بابا ... 

 

 

/ 10 نظر / 34 بازدید
عارفه

خوش به حال هانا خدا حفظتون برای هانا

دل آرام

درسته که ذات آدمها متوقع بودنه و شاید خیلی از بچه ها هر کاری که پدر و مادرشون انجام بدن باز هم توقع بیشتر از اون رو ازشون دارن، اما فکر نمیکنم هانا جزء این گروه باشه. مطمئنا هانا این عشق رو میفهمه، این همه نگرانی رو درک میکنه و اونقدر خانم و فهمیده هست که برای خودش روزهایی پر از موفقیت بسازه...

آنی

هرکاری کنی خوب کردی!!!!

خواننده خاموش

جسارت مرا ببخشید ولی فکر می کنم اشتباه کردید. برای دبستان بهترین کار فرستادن بچه ها به یک مدرسه دولتی خوب است چون با مسایل واقعی جامعه دمخور می شوند و برای آینده اگر بخواهند در ایران زندگی کنند بهتر است.

kamangir

سلام من با خواننده خاموش موافقم چون من هم پارسال و امسال درگیر این مسئله بودم و نتیجه هم این شد که بخاطر آموزشهای لازم این سن و معلوم نبودن اینده حداقل با انچه هست بزرگ بشه و برای تغییر در صورت لزوم توی سنین بالاتر هم امکانش هست

mehrnaz

دختر کوچولوی نازی دارین خدا حفظش کنه ....

جعفری نژاد

در مورد نوشته های خودت توی این پست نظر نمی دم چون این کاملن یه تصمیم شخصی و در عین حال پدرانه است ضمن این که هیچ جای این پست ندیدم نظر سنجی کرده باشی که مثلن هانا رو چه جور مدرسه ای بفرستی بهتره. صرفن آرزو می کنم بهترین اتفاق ها براش بیوفته چه تو دوران تحصیل چه همیشه ی زندگیش اما اگه خدا یه روزی به منم یه بچه بده ترجیحم اینه که تو فضایی مدرسه بره که شباهت و تناسب بیشتری با فضایی داره که قراره توش زندگی کنه

رضوان

اگه قراره خودش محیط رو بسازه نه محیط اون رو واگه فرقی نداره که تو یاسوج درس بخونه یا تو دل پایتخت خب میفرستادیش مدرسه دولتی !!! البته احتمالن شما نمیخای دخترت تو ایران بمونه

عمو سعید

ایول منم موافقم

تینا

من و همسرم هنوز بچه نداریم دقیقا به این دلیل که بچه ها برامون خیلی با ارزشن البته شاید یه روزی خودخواهیمون غلبه کرد و این اتفاق افتاد به هر حال تجربه ی سرپرستی از چند بچه رو داریم . من فقط اینو می دونم که جدای از هر محیطی که بچه باهاش روبرو می شه که بر خلاف نظر شما به نظر من بسیار تاثیر داره تو سرنوشتش مهم اینه که هیوای شما بتونه یاد بگیره چطور باید رویاهای خودشو داشته باشه و تو شرایط مختلف حفظش کنه یکی از راههای حفظ کردن رویاها و هر روز زیباتر کردنشون یاد دادن عمیق موسیقی به بچه هاست . زیبا ترین رویاها در موسیقی خوب نهفتس چیزی که از ملت ما دریغ شده رویاهاشونم مثل موسیقیشون حقیره ....